Pachnące liczi i soczysty mangostan

Liczi znane są ze słodkiego i aromatycznego miąższu otoczonego szorstką czerwono-różową skórką. — Zdjęcia z pexels.com

Liczi to tropikalna, wiecznie zielona roślina liściasta pochodząca z Chin i Azji Południowo-Wschodniej, gdzie panuje wilgotny klimat. Owoc Lychee sinensis słynie ze słodkiego i pachnącego miąższu, który jest zamknięty w twardej czerwono-różowej skórce.

Strąki są skupione, po trzy strąki i skupisko po 30 na końcu gałęzi. Można je spożywać świeże lub mrożone, a także w postaci dżemów, przecierów i konfitur.

Kwiat ma kolor od białego do żółtawo-zielonego i ma przyjemny zapach.

Uprawa drzewa liczi jest satysfakcjonującym doświadczeniem, ale wymaga pewnej cierpliwości, ponieważ jego pielęgnacja może zająć od trzech do pięciu lat.

Drzewo zasadzone w moim sadzie wiele lat temu już dwukrotnie dało dobre rezultaty.

Ostatnio „markotowałem” (rozmnażane przez warstwę powietrza) niektóre gałęzie, aby wyhodować nowe rośliny.

W tym miejscu chciałbym podzielić się swoim doświadczeniem ze wszystkimi ogrodnikami zainteresowanymi uprawą liczi.

Wybierz swoje uprawy
– Trzy popularne odmiany są dziś używane w różnych częściach świata.

Odmiana „Mauritius” charakteryzuje się doskonałymi, mięsistymi owocami z dużymi nasionami.

„Brewster” to silnie rosnące drzewo o wyprostowanym, rozłożystym pokroju. Dobra odmiana do produkcji, dobrze sprawdza się na każdym terenie o dużej wilgotności.

Odmiana „Emperor” idealnie nadaje się do sadzenia w pojemnikach, jest jednak drzewem wolno rosnącym i ma zwarty pokrój.

Propagacja
– Roślinę tę można rozmnażać przez samozapylenie, ale produkcję owoców można zwiększyć sadząc wiele drzew.

– Margoting to komercyjne rozmnażanie, które przeprowadza się poprzez nacięcie gałęzi, dodanie do niej hormonu ukorzeniającego i otoczenie jej przygotowanym pakietem mchu lub torfowca zwanego „fegi”. Z cięcia wyrosną korzenie i tę część należy odciąć od gałęzi i posadzić na osobnym podłożu, aby wyrosło nowe drzewo.

READ  Paul Whelan mówi CNN, że jest „rozczarowany”, że administracja Bidena nie zrobiła więcej, aby go uwolnić

– Rozmnażanie z nasion zajmuje więcej czasu, ponieważ nasiona należy namoczyć w wodzie przez trzy dni i umieścić w podłożu doniczkowym w cieniu.

– Roślina liczi rośnie w kwaśnym środowisku o pH od 5,5 do 7,5 i przy co najmniej sześciu godzinach pełnego słońca dziennie.

– Regularne podlewanie utrzymuje wilgotność gleby, ale tylko na tyle, aby nie uległa zamoczeniu.

– Rozmieść młode drzewa w odległości około 20 stóp; W przypadku niektórych odmian odległość ta wynosi 12 stóp. Wykonaj badania.

– Stosuj zrównoważony nawóz bogaty w mikroelementy.

-Przycinanie jest konieczne, aby usunąć martwe gałęzie i uniknąć przeludnienia.

– Dodając organiczną ściółkę do podstawy drzewa, ściółkowanie może zatrzymać wilgoć i zapobiec wzrostowi chwastów.

– Przeprowadzaj regularne inspekcje w celu ochrony drzewa przed atakami owadów i chorób. Aby poprawić zawiązywanie i jakość owoców, należy stosować miedziowe środki grzybobójcze i dodatki.

Mangostan

W numerze 390 magazynu Agroworld opublikowano pełną serię na temat potencjału mangostanu w zakresie eksportu z Półwyspu Malajskiego.

Pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej roślina „małpa” rośnie w gorącym i wilgotnym klimacie Malezji. Lokalnym „bandhangiem” (zakazem lub ograniczeniem) jest zakaz spożywania słodyczy po zjedzeniu mangostanu.

Istnieje lokalny „Bandang” dotyczący mangostanu, który stwierdza, że ​​po zjedzeniu owocu nie należy spożywać słodyczy.

Istnieją cztery główne typy tej tropikalnej rośliny:

Garcinia mangostana – Najpopularniejszy fioletowy mangostan. Owoce o średnicy od 4 cm do 8 cm i wadze od 50 do 150 g są grube i skórzaste, z kremowobiałymi, papkowatymi obszarami w środku. Smak jest orzeźwiająco słodki, z lekko gorzką nutą. Spożywa się go na świeżo lub przetwarza jako dodatek do dżemów, lodów czy jogurtów.
Niedawno dowiedziałem się, że jeden z naszych byłych kolegów ma karłowate drzewo o wysokości około czterech stóp (około 1 m), które wydaje owoce dobrej jakości. To skłoniło do poszukiwań innych, mniej znanych gatunków.

READ  Rząd wzywa kobiety, aby nadal uczestniczyły w epoce cyfrowej

Garcinia dulcis, której owoce po dojrzeniu żółkną. Miąższ jest soczysty, ale bardziej kwaśny niż słodki. Pochodzi z Filipin, Jawy, Małych Wysp Sundajskich, wschodniej Indonezji i Papui Nowej Gwinei.

Garcinia cambogia jest również znana jako „pręgówka” i „tamaryndowiec malabarski”. Pochodzące z Indii i Azji Południowo-Wschodniej owoce są stosowane jako środek konserwujący i aromatyzujący. Przypomina małą dynię, jej kolory wahają się od zielonego do stonowanego żółtego. Jej cierpkość dodaje pikanterii wielu potrawom z Azji Południowo-Wschodniej. Stwierdzono również, że kora zawiera substancję chemiczną zwaną kwasem hydroksycytrynowym (HCA), którą badano pod kątem jej wpływu na apetyt, szczególnie w obszarze kontroli wagi. Mówi się również, że Garcinia Cambogia ma właściwości łagodzące bóle stawów i niektóre problemy trawienne.

Garcinia matruno jest również znana jako „Charichuela” lub „Mangostem z kroplą cytryny”. Pochodzi z lasów deszczowych wschodniej Amazonii. Ma żółtą skórkę, z której w przeciwieństwie do cytryn robi się dżemy. Miąższ jest przezroczysty, biały, soczysty i lekko aromatyczny, o słodko-kwaśnym smaku. Można go spożywać na surowo, ale można go również przerabiać na dżemy, konfitury i napoje. Można go znaleźć na obszarach przybrzeżnych Półwyspu Malezyjskiego.

Cóż, uprawiałem tylko lokalne, pospolite odmiany, których owoce są bardzo duże i słodkie.

Przypominam, żeby po zjedzeniu Mongisa nie próbować słodyczy!

Szczęśliwy ogród!






Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *