Kość słoniowa Mastoton ujawnia wzorce migracji w Ameryce Północnej

Zapis kopalny Mastotana został po raz pierwszy odkryty w 1998 roku przez Kenta i Johna Bushing na farmie, gdzie wydobywali węgiel na swoją własność. Archeolodzy odkryli szczątki Bushing Mastodonta. Jego szkielet, który ma 9 stóp (2,7 metra) wysokości i 25 stóp (7,6 metra) długości, był badany od 2006 roku.

Spojrzenie na czaszkę Mastotana ujawniło, że został zabity, gdy kość słoniowa innego samca Mastotana przebiła prawą stronę jego czaszki. Zmarł około 100 mil (160 kilometrów) od swojego terytorium, zgodnie z nowym badaniem opublikowanym w poniedziałek z Procesu Narodowej Akademii Nauk.

„Unikalnym wynikiem tego badania jest to, że po raz pierwszy byliśmy w stanie udokumentować roczną migrację lądową człowieka z wymarłych gatunków” – powiedział Joshua Miller, paleontolog i adiunkt badań geologicznych. Na Uniwersytecie w Cincinnati, w oświadczeniu.

Północno-wschodnia Indiana służyła jako letnie miejsce godów mastodontów, a badania wykazały, że to samotne stworzenie co roku migrowało ze swojego domu na północ podczas zimowych miesięcy w ciągu ostatnich trzech lat swojego życia. Naukowcy szacują, że starożytne zwierzę miało około 34 lata, kiedy umarło.

„Korzystając z nowych technik modelowania i potężnego narzędzia geochemicznego, Miller był w stanie wykazać, że duże samce mastodontów, takie jak Bushing, co roku migrują na pole godowe” – powiedział Miller.

Daniel Fisher, współprzewodniczący badania, pomógł wykopać wyrostek sutkowaty 24 lata temu. Jest profesorem archeologii na Uniwersytecie Michigan i dyrektorem Muzeum Archeologicznego na Uniwersytecie Michigan.

Fisher wyciął długi, cienki odcinek o długości 9,5 stopy (3 m) od środka prawej kości słoniowej. Podobnie jak studiowanie drewnianych pierścieni, analiza kości słoniowej przeprowadzona przez Mastodona ujawniła, w jaki sposób wchodził w interakcję ze swoim krajobrazem w młodości i ostatnich latach swojego życia.

Daniel Fisher, archeolog z Uniwersytetu Michigan, stoi ze szkieletem Bushinga Mastotona.

„Masz przed sobą całe życie rozłożone w tej kości słoniowej. Historia wzrostu i rozwoju zwierzęcia, a także zmiany w jego użytkowaniu i zachowaniu – cała ta historia jest uchwycona i zapisana w strukturze. składu kości słoniowej” – powiedział Fisher.

READ  Stany Zjednoczone dodają witryny e-commerce obsługiwane przez Tencent, Alibaba do listy „niesławnych rynków”

Kiedy był młody, Mastoton trzymał się swojego stada prowadzonego przez samice w pobliżu swojego domu w środkowej Indianie – rozdzielając się jak współczesne słonie. Jako samotny łazik Mastodon pokonuje około 20 mil (32 km) każdego miesiąca.

Analizując kość słoniową

Podczas życia w surowym, zimnym klimacie migracja do mastodontów jest ważna, aby znaleźć miejsca, w których mogą się rozmnażać. Ale naukowcom trudno jest określić granice geograficzne.

Badanie mówi, że mastodonty migrowały na ekstremalne odległości z powodu zmiany klimatu

Poszukiwania izotopów tlenu i strontu w kości wyrostka sutkowatego ujawniają część tej inteligencji.

Kość sutkowata, podobnie jak kość słoniowa, ma nowe warstwy wzrostu, które rozwijają się w pobliżu środka przez całe życie. Informacja o tym, kiedy się urodziły, jest przechowywana na czubku kości słoniowej, natomiast ich śmierć znajduje się w warstwie u podstawy kości słoniowej.

Gdy mastodonty zjadały krzaki i drzewa oraz piły wodę, w kości słoniowej gromadziły się również pierwiastki chemiczne z ich pożywienia.

Lewa połowa prawej kości słoniowej mastodonta bueschinga ma liczby oznaczające poszczególne warstwy.

Analiza chemiczna małych próbek pobranych z różnych warstw kości słoniowej Bushing Mastodon została powiązana z lokalizacją geograficzną, ponieważ elementy zmieniają się zgodnie z topografią i wahaniami sezonowymi. Dane te zostały umieszczone na modelu ruchu opracowanym przez naukowców, aby śledzić, kiedy, gdzie i jak daleko podróżował.

„Za każdym razem, gdy przychodziłeś do ciepłego sezonu, maszt tulei poruszał się tam iz powrotem w to samo miejsce – bam, bam, bam – wyrazistość tego sygnału była nieoczekiwana i bardzo ekscytująca” – powiedział Miller.

Następnie naukowcy chcieliby zbadać kość słoniową innych mastodontów, aby sprawdzić, czy mogą dokonać podobnych odkryć.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.