Zdecydowanie wygrał wybory w Indonezji. Teraz od zakulisowych spotkań i handlu końmi zadecyduje, czy Prabowo będzie mogło rządzić

Prezydent-elekt Indonezji Prabowo Subianto odniósł miażdżące zwycięstwo w lutowych wyborach prezydenckich, zdobywając prawie 59% głosów w całym kraju.

Jednak jego partia Gerindra znacznie odbiegała od większości w odbywających się w tym samym czasie wyborach parlamentarnych. Gerindrę założył Prabowo, a jej losy polityczne są nierozerwalnie związane z jego osobistą popularnością. Mimo to partia zdobyła zaledwie 14,8% mandatów w Izbie Reprezentantów Indonezji (DPR).

Nawet po uwzględnieniu wszystkich partii, które poparły kandydaturę Provovo na prezydenta, jego udział w zgromadzeniu wyniósł zaledwie 48%. Wsparcie to nie obejmuje działań legislacyjnych ani zatwierdzania środków budżetowych.

Czy to zatem przepis na konflikt i impas po objęciu urzędu przez nowego prezydenta i parlament w październiku?

Na początku kwietnia zwolennicy Partii Kerindra wzięli udział w wiecu kampanii w Banda Aceh w Indonezji.
Hadley Simanjuntak/EPA

Co planuje Prabowo?

W indonezyjskim systemie prezydenckim Prabowo nie potrzebuje większości parlamentarnej, aby utrzymać się na stanowisku, ale kłopoty w parlamencie byłyby główną przeszkodą dla jego rządu.

Parlament może być instrumentem władzy wykonawczej i kontestować inicjatywy fiskalne prezydenta i jego program legislacyjny. Prabowo musi więc zbudować koalicję partii, które go poprą.

W dwóch poprzednich wyborach w 2014 i 2019 r. przegrał z Joko „Jokowi” Widodo, który prowadził kampanie wywołujące podziały. Zaprezentował się jako ultranacjonalistyczny siłacz i zmobilizował radykalne elementy indonezyjskiego społeczeństwa, w większości muzułmańskiego. Takie było podejście Widziane przez wielu analityków zagraża tradycyjnie inkluzywnemu charakterowi indonezyjskiej polityki i społeczeństwa.

W tegorocznych wyborach Prabowo zaprezentował jednak bardziej umiarkowany wizerunek i bardziej zaangażował się w kontynuację programów Jokowiego. Nie prowadził kampanii na rzecz nowych, ważnych inicjatyw politycznych ani reform strukturalnych.

Plany Jokowiego mocno kładły nacisk na rozwój gospodarczy, zwłaszcza infrastrukturę Budowa nowej stolicyW Nusantarze na Borneo.

Budowa nowej stolicy.
Rozpoczęła się budowa Nusantary w dżungli Borneo.
Maszt Irham/EPA

Prabowo było także głośnym zwolennikiem nacjonalistycznej polityki gospodarczej, za którą opowiadał się Jokowi. Obejmują one ograniczenia w imporcie ryżu i innych produktów rolnych mające na celu wspieranie lokalnej produkcji oraz ograniczenia w eksporcie minerałów w celu zachęcenia do krajowego dalszego przetwarzania.

READ  Minister twierdzi, że część szkół nie wdrożyła jeszcze programu nauczania „Merdeka”.

Także na korzyść Prabowa: skład nowego parlamentu Zaskakująco podobnie Dla wybranych w 2019 roku.

Partia byłego prezydenta Megawati Sukarnoputri, Indonezyjska Partia Demokratyczna (lub PDI-P), Największy Parlament ma rozpocząć urzędowanie w październiku i liczyć 110 mandatów. Na drugim miejscu znalazła się partia Kolkar ze 102 mandatami i Kerindra z Prabowa z 86 mandatami.

Żadna ze stron nie kwestionowała konsensusu ekonomiczno-nacjonalistycznego, który od dawna dominuje w polityce Indonezji, w tym w reżimie Jokowiego.

spowoduje te same problemy Prawdziwa debata polityczna pomiędzy stronami Interwencja państwa w sprawy religijne jest szczególnie istotna w przypadku ważnych kwestii dotyczących statusu kobiet w życiu publicznym i prywatnym.

Parlament Indonezji.
Parlament Indonezji w 2022 r.
Dobra robota Indahono/EPA

Obrona może budzić kontrowersje

Czy w świetle tych czynników brak większości parlamentarnej w Prabowie jest rzeczywiście problemem?

Może. Jeśli Prabowo i jego ministerstwa nie będą odpowiednio zarządzać swoimi relacjami z legislatorami, może to wywołać irytację, a nawet utrudnienia.

Lojalność wobec partii może być niska, a ustawodawcy często zajmują się beczkami wieprzowiny i patronatem w swoich własnych okręgach wyborczych. Często wykorzystują swoje siedziby do wspierania własnych interesów biznesowych.

Na przykład Prabowo może napotkać problemy w jednym z nielicznych obszarów, w których jego administracja chce się wyróżnić: polityce obronnej i zamówieniach publicznych. Jako były oficer armii i minister obrony jest zdeterminowany Wzmocnienie zdolności militarnych Indonezji oraz zapewnienie wiodącej roli w bezpieczeństwie regionalnym i bloku ASEAN.

Ale jeśli chodzi o duże alokacje z budżetu obronnego, jego administracja musi zadowolić potężnych prawodawców powiązaniami z krajowymi wykonawcami i innymi podmiotami czerpiącymi korzyści z wydatków wojskowych.

Jego kontrowersyjna decyzja jako ministra obrony o zakupie przestarzałych myśliwców z Kataru w 2023 roku. Odłożony na półkę po krytyce W parlamencie. Jego oczywiste Propozycja odlotowa Plan pokojowy Rosji i Ukrainy został skrytykowany na konferencji w czerwcu 2023 roku.

Niech zacznie się polityka

Jak zatem Prabowo poradzi sobie z problemem parlamentarnym?

READ  Współpraca pomaga rozwijać możliwości turystyczne w Papui Zachodniej: Ministerstwo

Z pewnością zastosuje to samo podejście, co jego poprzednicy – ​​przyciągnie do swojego namiotu jak najwięcej partii, oferując atrakcyjne stanowiska ministerialne.

W tym miejscu bezpośrednio powiązane jest politykowanie na stanowiska parlamentarne i wróżenie na stanowiska w rządzie. Liczba partii w parlamencie jest kluczową kartą przetargową o miejsce w rządzie. A obdarowanie stanowiska ministerialnego jest dla Prezydenta ważne, aby zyskać poparcie rywali.

Uroczystość inauguracji nowych ministrów w 2019 r.
Ówczesny prezydent Joko Widodo (w środku) podczas ceremonii zaprzysiężenia nowych członków gabinetu w Pałacu Merdeka w Dżakarcie w 2019 r.
Maszt Irham/EPA

Jeśli doświadczenie jest wskazówką, większość partii dołączy do jego koalicji, jeśli otrzyma stanowisko ministerialne. Większość partii zrobiła to pod rządami Susilo Bambanga Yuthiouna w latach 2004–2014 i za kadencji Jokowiego. Sam Prabowo na tym skorzystał, gdy w 2019 roku Jokowi przekazał mu tekę obronną.

Dotychczas, Żadna partia nie zgłosiła się publicznie lobbować na rzecz stanowiska w rządzie Prabowa, ale niewątpliwie jest to część trudnej gry.

Partia Megawati, PTI-P, może opuścić gabinet i spróbować przewodzić opozycji parlamentarnej. Ona nadal Jokowi, A Były członek PDI-PPo podjęciu decyzji o poparciu w kampanii Prabowa zamiast kandydata własnej partii na prezydenta.

Ale inne partie prawdopodobnie obejmą stanowiska w rządzie. Choć prawdą jest, że zdrowa legislatura wymaga zdrowej opozycji, większość partii indonezyjskich bardziej pociąga udział w łupach rządu niż idea pociągnięcia rządu do odpowiedzialności przed opozycją.

Zatem od teraz do październikowej inauguracji będziemy świadkami zakulisowych spotkań, flirtów i negocjacji Prabowa z liderami partii w sprawie skompletowania rządu. Z kolei dla Prabowa próba rządzenia z tak nieprawdopodobną koalicją przy jednoczesnym zachowaniu pozorów spójności i koordynacji polityki jest jeszcze trudniejszym zadaniem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *