Reprezentuje zespoły wyborcze kandydatów na prezydenta

Tempo.co, DjakartaZespoły wyborcze kandydatów na prezydenta są przykładem tego, jaki rząd utworzą, jeśli zostaną wybrani. Traderzy mają do odegrania ważną rolę.

Zespoły kampanii można postrzegać jako opis stylu rządzenia ustanowionego przez każdego kandydata na prezydenta i wiceprezydenta, jeśli wygrają wybory. Znacząca rola dyrektorów w tych zespołach świadczy o pragmatyzmie w zapewnieniu niezbędnego wsparcia logistycznego dla kampanii tych kandydatów.

Prabowo Subianto-Kibran Rakabuming Raqqa i Kanjar Branovo-Mahfud MD. Handlowcy w parach są na szczycie swoich zespołów. Zespół Kanjara prowadzi Arsjad Rasjid, a zespołem Prabowa – Rosen Berkasa Roslani. Ci mężczyźni mają doświadczenie w kierowaniu indonezyjskim biznesem i przemysłem.

Anies Rasyid Baswedan i Muhaimin Iskandar początkowo chcieli mianować na polityka biznesmena Ahmada Alego. Jednak obawy, że członek Izby Reprezentantów (DPR) z partii Nastem zostanie uwikłany w sprawę sądową, spowodowały opóźnienie jego nominacji. Niemniej jednak założyciel Talkopedii Leontinus Alba Edison i dyrektor generalny Thomas Lembang są w zespole kampanii Anis.

Rekrutacja biznesmenów do najbliższego kręgu sztabu wyborczego każdego kandydata na prezydenta wiąże się z koniecznością zapewnienia znacznego wsparcia logistycznego w celu pozyskania poparcia. Aby spełnić ten wymóg, wymagane są fundusze. Kierują politykami należącymi do partii politycznych, którzy często walczą między sobą, w wyniku czego machina partyjna nie działa dobrze.

Joko Widodo i Maruf Amin zastosowali tę samą technikę rekrutacji biznesmenów, rekrutując Erica Dohira w kampanii wyborczej w 2019 roku. W 2014 roku Jokowi przekazał kierownictwo swojego zespołu politykowi Indonezyjskiej Partii Demokratycznej Walki (PDI-P) Tjahjo Kumolo, gdy startował przeciwko Jusufowi Galli. Na pokrycie wydatków kampanii potrzebne były powiązania i majątek osobisty wszystkich tych biznesmenów. Obejmuje wszystkie podróże kandydata i członków jego zespołu do regionów. Jokowi zaproponował później Ericowi stanowisko ministra przedsiębiorstw państwowych.

Wydaje się, że znaczne zapotrzebowanie na wsparcie logistyczne normalizuje ważną rolę biznesmenów w zespołach prowadzących kampanię. W rzeczywistości jednak odzwierciedla pragmatyczne podejście, jakie kandydaci mogą stosować, kierując swoimi administracjami. Zamiast tworzyć najlepszy zespół w odpowiedzi na realizowane przez siebie wizje i misje, kandydaci skupiają się całkowicie na konieczności pokrycia kosztów.

READ  Imigranci wysłani z Teksasu przybywają do chłodnego Waszyngtonu w Wigilię Bożego Narodzenia

Efekt zastosowania takiego podejścia przy tworzeniu komitetów kampanii znalazł odzwierciedlenie w rządzie Jokowiego. Przez całą swoją administrację były gubernator Dżakarty był optymistycznie nastawiony do inwestorów. Jego reżim wprowadził kilka rozporządzeń, które rozwinęły czerwony dywan dla inwestorów. Ustawa o tworzeniu miejsc pracy, opracowana lekkomyślnie – w tym wbrew wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego – to tylko jeden z przykładów. Oczywiście Jokowi cieszył się poparciem DRL, w której skład wchodzi wielu bogatych ludzi.

Oprócz sprawdzania historii tych kandydatów na prezydenta i ich partnerów wyborcy powinni przyjrzeć się strukturze i działaniu swoich zespołów zajmujących się kampanią. Te zespoły – obejmujące partie polityczne, aktywistów i wolontariuszy – są przykładami tego, co kandydaci zrobią później.

Przeczytaj całą historię Tempo angielski czasopismo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *