Na Borneo odkryto rzadki gatunek palmy kwitnącej pod ziemią

Ten artykuł został zrecenzowany przez Science X Proces redakcyjny
I zasady.
Kompilatory Podkreślili następujące atrybuty, zapewniając jednocześnie autentyczność treści:

Fakt sprawdzony

Wiarygodne źródło

Weryfikacja






Rodzaj Binanga obejmuje ponad 140 gatunków, z których większość to małe, wyprostowane palmy występujące na dnie lasu. Ponad 100 z tych gatunków występuje w Azji Południowo-Wschodniej, a Borneo jest centrum ich różnorodności. Źródło: Randy Augusti

W nowym badaniu naukowcy z Królewskich Ogrodów Botanicznych Cue i jego współpracownicy opisali, że jedyny znany członek rodziny palmowatych (Arecaceae) kwitnie i owocuje prawie całkowicie pod ziemią. Ze względu na tę niezwykłą cechę naukowcy nazwali ten gatunek Pinanga subterranean, co pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego podziemny. Opublikowane w czasopiśmie kreatywnym palmy Z dodatkowym komentarzem Rośliny, ludzie, planeta.

Pochodząca z tropikalnej wyspy Borneo w Azji Południowo-Wschodniej roślina jest dobrze znana miejscowym, którzy lubią przekąsić jej jaskrawoczerwone owoce – słodki i soczysty przysmak spożywany w niektórych częściach wyspy. Jednak do tej pory roślina ta była pomijana przez naukowców, którzy opisali około 300 różnych gatunków palm na wyspie. Krajobraz Pinangi łączy ponad 2500 znanych nauce gatunków palm, z których aż połowa jest zagrożona wyginięciem.

Według międzynarodowego zespołu naukowców podziemne siedliska P. są rozproszone w pierwotnych lasach deszczowych zachodniego Borneo, przekraczając granice stanów od Sarawak w Malezji po Kalimantan w Indonezji. Przed naukowym opisem roślina była znana w co najmniej trzech językach borneańskich jako Penang Tana, Penang Pipit, Muring Pelandok i Tutong Pelandok.

Ukrywanie się na widoku

Chociaż roślina i jej owoce są znane rdzennym mieszkańcom Borneo, P. subterranean została całkowicie przeoczona przez społeczność naukową, ku zaskoczeniu autorów. Zdaniem naukowców podkreśla to potrzebę bliższej współpracy ze społecznościami tubylczymi oraz ich złożoną wiedzę na temat krajobrazu i lasów.

W rzeczywistości naukowcy zostali po raz pierwszy powiadomieni o istnieniu rośliny przez współautora badania, dr Paula Tsai, malezyjskiego botanika i imiennika rodzaju palmy Penang Sayana. Paul po raz pierwszy spotkał Banai w 1997 roku, kiedy odwiedził Lanjak Ndima Wildlife Sanctuary w Sarawaku. Odgarniając gęstą ściółkę z liści wokół młodej palmy, aby uzyskać lepszy obraz, zauważył odsłonięty owoc. Było wiele roślin, ale tylko jeden owoc. W 2018 roku naukowcy z Kew Benedict Kunhauser, Peter Beto i William Baker ponownie odwiedzili rezerwat dzikiej przyrody Lanjak Ntimau i zebrali kilka okazów palmy do badań naukowych.

READ  Kalejdoskop 2023: Wirusowe kierunki turystyczne w Indonezji

Dr Benedict Kunhauser, Future Chair Fellow w RBG Kew, mówi: „Bez wskazówki naszego malezyjskiego kolegi, dr Paula Tsai, przegłosowalibyśmy ten niesamowity nowy gatunek jako nie wyróżniającą się sadzonkę palmy. Zamiast tego opisaliśmy naukowo niewiarygodnie rzadkie zjawisko podziemnej geologii kwitnienia i jest to pierwszy znany przykład tego rodzaju w całej rodzinie palm. To naprawdę odkrycie, które zdarza się raz w życiu”.

Niezależnie od zespołu, indonezyjski badacz i główny autor badania Agasti Randi napotkał dwa okazy palm w Kalimantanie w 2017 roku. Co najmniej jeden wyglądał na wykopany przez dziki, podczas gdy inne wyglądały na zjedzone lub zmiażdżone. Zwierząt. Naukowcy z Indonezji, Malezji i Que połączyli siły, aby naukowo opisać tę niezwykłą palmę jako gatunek nowy dla nauki.

„Kiedy po raz pierwszy spotkałem tę karłowatą palmę w 2017 roku w lesie w Zachodnim Kalimantanie, dziki kopały w ziemi wokół podziemnej populacji P. i znalazłem kilka owoców leżących na ziemi, dojrzałych, z nasionami” – powiedział. Agasthi Randi z Narodowego Uniwersytetu w Singapurze. ”






Starszy kierownik badań RBG Q, dr William Baker i botanik, dr Peter Peto, są współautorami modelu podziemnego Pinanga, jedynego członka rodziny palm (Arecaceae), który kwitnie i owocuje całkowicie pod ziemią. Źródło: Ben Kuhnhaeuser

Na pierwszy rzut oka gatunek ten wydaje się być młodą rośliną innych palm pospolitych lasów deszczowych na Borneo. Sadzonki palm często zaśmiecają dno lasu w tropikalnych lasach deszczowych i często są trudne do zidentyfikowania nawet dla najbardziej doświadczonych botaników i dlatego są zaniedbywane w badaniach botanicznych. Jednak w tym przypadku te pozorne dzieci są w rzeczywistości w pełni ukształtowanymi dorosłymi, a ich części rozrodcze są ukryte pod powierzchnią gleby.

Jednak nawet dzięki wskazówce dr Chai naukowcy nadal musieli udowodnić nowość rasy. Rodzaj Binanga obejmuje ponad 140 gatunków, z których większość to małe, wyprostowane palmy występujące na dnie lasu. Ponad 100 z tych gatunków występuje w Azji Południowo-Wschodniej, a Borneo jest centrum ich różnorodności. Zidentyfikowanie Pinanga subterranean jako prawdziwej nowości wymagało skrupulatnych badań przeprowadzonych przez eksperta od Pinangi, Randy’ego, który dokładnie porównał okazy tej palmy ze wszystkimi innymi znanymi gatunkami borneańskimi, aby uzasadnić nazwanie gatunku nową nauką.

READ  Rosja najeżdża Ukrainę, szef NATO ostrzega, że ​​wojna może trwać lata

Pasja wśród roślin

Większość roślin kwitnących (okrytonasiennych) wyewoluowała w taki sposób, że ich kwiaty i owoce rosną nad ziemią, co ułatwia zapylanie i rozsiewanie nasion. Istnieje jednak niewielki podzbiór roślin, które ewoluowały w kierunku kwitnienia i owocowania pod ziemią – procesy zwane odpowiednio geoflory i geocarpy – który występuje u co najmniej 171 gatunków w 89 rodzajach i 33 rodzinach roślin. Na przykład orzech ziemny kwitnie nad ziemią, ale jego owoce rosną pod ziemią. Jednak wyłącznie owocujące i kwitnące kwitnienie podziemne jest bardzo rzadkim zjawiskiem i według wiedzy autorów zostało zaobserwowane tylko u małych storczyków z rodzaju Rhysanthella.

To niezwykłe zachowanie zadziwiło naukowców, ponieważ utrudnia zdolność rośliny do skutecznego zapylania i rozprzestrzeniania nasion, a nigdy wcześniej nie widziano go w rodzinie palm. Opisując P. subterranea jako coś nowego dla nauki, autorzy badania mają nadzieję, że wzbudzi to zainteresowanie innych badaczy, którzy pomogą rozwikłać niektóre tajemnice otaczające ten niezwykły gatunek.

Dr William Baker, starszy kierownik ds. badań w RPGQ, mówi: „Badam palmy od 30 lat i jestem zdumiony tym, czym nas zaskakują. To nieoczekiwane odkrycie rodzi więcej pytań niż odpowiedzi. Co? Zapyla palmy? W jaki sposób owady zapylające zapylają kwiaty? Odkrywanie pod ziemią? Jak powstało to zjawisko i co nas jeszcze zaskoczy w dłoniach Ziemi?”

W przypadku P. subterranea bardziej zastanawiające jest podwójne występowanie geokarpy i geoflory, ponieważ rośliny z rodzaju Pinanga są zwykle zapylane przez owady, takie jak pszczoły i chrząszcze. A jednak, pomimo tej dziwności, naukowcy zaobserwowali dużą liczbę nasion i owoców zanoszonych przez P. subterranean, co wskazuje na skuteczny mechanizm zapylania. Autorzy badania nie rozwikłali jeszcze tej tajemnicy, co będzie wymagało dalszych badań nad procesami zachodzącymi w glebie.

Jednak naukowcy odnieśli większy sukces, zastanawiając się, w jaki sposób nasiona rośliny są rozproszone w lesie deszczowym. Obserwacje wykazały, że świnia brodata (Sus barbatus) wykopuje i zjada owoce. Chociaż owoce nie mają wyraźnego zapachu dla ludzkiego nosa, bardzo dobry węch świń może pomóc im w polowaniu na jedzenie – tak samo jak świnie są przyzwyczajone do polowania na trufle. Nasiona ze skonsumowanych owoców są następnie rozsiewane w lesie wraz z odchodami świń, a naukowcom udało się wyhodować nasiona zebrane z odchodów świń, które dobrze rosły w Arboretum Silva Untan w Indonezji. Kolekcja.

READ  Teksas przejmuje kontrolę nad niezależnym okręgiem szkolnym w Houston

Dr. Kuhnhauser dodaje: „Odkrycie podziemi Pinanga jako nowości dla nauki nie byłoby możliwe bez obszernych referencyjnych kolekcji palm w instytutach botanicznych w Indonezji, Malezji i Queue oraz dziesięcioleci doświadczenia naszego zespołu w zbieraniu i identyfikacji palm. Aby umożliwić podobne oszałamiające odkrycia w przyszłości, kolekcje taksonomiczne i następna generacja flory Te badania przypominają, że musimy inwestować zarówno w ekspertów, jak i ekspertów. Jest jeszcze wiele do odkrycia w naszym coraz bardziej zagrożonym świecie przyrody”.

Więcej informacji:
palmy (2023) palms.org/journal/vol-67-no-2-czerwiec-2023/

Rośliny, ludzie, planeta (2023) nph.onlinelibrary.wiley.com/do … l/10.1002/ppp3.10393

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *