Dlaczego Indonezja nie może powstrzymać ataków krokodyli?

  • Autorzy: Raja Lumbanrao i Astutestra Agengrastri
  • Serwis Światowy BBC

Źródło obrazu, BBC / Anindita Pradhana

Tytuł Zdjęcia,

W ciągu ostatniej dekady w Indonezji doszło do około 1000 ataków krokodyli

We wrześniu ubiegłego roku, kiedy poszedł czerpać wodę ze studni w pobliżu swojego domu na wyspie Bangka w Indonezji, 3-metrowy krokodyl słonowodny odpoczywał w rowie i patrzył, jak napełnia jedno z wiader.

„Woda była spokojna i po krokodylu nie było śladu, więc zdecydowałem się wziąć kąpiel. Nagle pojawił się nie wiadomo skąd, ugryzł mnie i za lewą rękę wciągnął do wody” – powiedziała 54-latka . On mówi.

W Indonezji odnotowano największą na świecie liczbę ataków krokodyli słonowodnych. W ciągu ostatniej dekady miało miejsce około 1000 ataków, w których zginęło ponad 450 osób. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) podała, że ​​prawie 90 takich ataków miało miejsce na Banga i sąsiedniej wyspie Belitung.

Wyspa Banga to jeden z najbogatszych obszarów wydobycia cyny na świecie.

Wyspa – prawie wielkości Hawajów – liczy milion mieszkańców, z czego około 80% to górnicy. Według grupy zajmującej się ochroną dzikiej przyrody Walhi ponad 60% powierzchni wyspy zostało już przekształconych w kopalnie cyny. Wiele z tych kopalń jest nielegalnych.

Dziesięciolecia wydobycia cyny pozbawiły wyspę lasów, pozostawiając tysiące rozległych kraterów i kraterów przypominających księżycowy krajobraz. W miarę wyczerpywania się osadów na lądzie górnicy wracają do morza.

Oznacza to, że krokodyle słonowodne, które mogą żyć w słodkiej wodzie, są wypierane ze swoich naturalnych siedlisk. Teraz mieszkają w opuszczonych i czynnych kopalniach w pobliżu domów ludzi, przyczyniając się do wzrostu liczby ataków.

Źródło obrazu, BBC / Anindita Pradhana

Tytuł Zdjęcia,

Opuszczone szyby kopalniane są ważnym źródłem wody dla mieszkańców wyspy Banga

Studnia przed domem Sarii wyschła z powodu przedłużającej się suszy w zeszłym roku spowodowanej zmianami klimatycznymi. Dostawy wody zostały przerwane, ponieważ zalegał z opłatami przez trzy miesiące. Dlatego opuszczone doły były jedynym źródłem wody dla jego rodziny i wielu innych osób.

Pięć dni po ataku na szariat, górnik na wyspie omal nie został zabity przez krokodyla podczas mycia rudy cyny w innym dole. Doznał obrażeń głowy, ramion i dłoni.

Zabójstwa rytualne

Krokodyle słonowodne to największe żyjące gady, a dorosłe samce mogą osiągnąć długość 7 m (23 stóp). Na całym świecie żyje około 20 000 do 30 000 krokodyli słonowodnych, a Indonezja jest jednym z najważniejszych siedlisk. Jednak nie ma oficjalnych szacunków dotyczących liczby w Indonezji.

Krokodyle są gatunkiem chronionym w Indonezji, ale na wyspie Banga zwykle zabija się je po ataku, zamiast przekazywać je lokalnej agencji zajmującej się ochroną przyrody.

Wielu mieszkańców uważa, że ​​pozwolenie krokodylowi na ucieczkę w inne miejsce to zły znak dla wioski, dlatego zamiast tego decydują się na zabicie zwierzęcia i pochowanie go w ramach rytualnego pochówku.

Andy Riady, który prowadzi Alopi, jedyne na wyspie centrum ratowania i ochrony dzikiej przyrody, twierdzi, że jego grupa często kłóci się z miejscowymi, próbując uratować krokodyle.

Założony w 2014 roku ośrodek Alobi jest domem dla wielu gatunków dzikich zwierząt, w tym łuskowców i krokodyli. Zwierzęta te zostały skonfiskowane przez władze w sprawach związanych z handlem ludźmi lub schwytane po konfliktach z ludźmi.

W Alobi uratowano 34 krokodyle, które trzyma się w stawie o wielkości połowy kortu tenisowego. Wzniesiono żelazny płot, aby zapobiec atakom bezdomnych zwierząt na inne zwierzęta.

Przez większość dnia woda wydaje się spokojna, a wiele krokodyli unosi się jak gigantyczne skały. Ale w porze karmienia podbiegną do krawędzi, walcząc o kawałki wołowiny rzucane przez laskę.

Trzymanie wszystkich krokodyli w ośrodkach ratowniczych jest kosztowne, mówi Riadi. Alobi nie otrzymuje żadnych bezpośrednich funduszy rządowych i utrzymuje się z darowizn. Sanktuarium współpracuje z lokalnymi farmerami, aby zapewnić bardziej opłacalną żywność dla ząbkowanych zwierząt.

„Raz w miesiącu można je nakarmić całą krową. Jeśli rolnicy mają martwe bydło, również im je oddajemy” – mówi Riadi.

Mówi jednak, że zabranie krokodyli do i tak już przepełnionego ośrodka może nie być możliwe. Wypuszczenie ich z powrotem na wolność również nie wchodzi w grę.

Źródło obrazu, BBC / Anindita Pradhana

Tytuł Zdjęcia,

W Alopei brakuje miejsca na uratowanie krokodyli

Jednak ataki na ludzi nie ustaną, jeśli siedliska krokodyli nie będą chronione, a eksperci twierdzą, że przyczyną problemu jest nielegalne wydobycie. W miarę jak ludzie zaczną wypływać do oceanu w poszukiwaniu cyny, coraz więcej krokodyli będzie wypędzanych ze swoich naturalnych siedlisk.

Rząd Indonezji przyjął nietypowe podejście do rozwiązania problemu nielegalnego wydobycia – legalizując je. Rząd pozwala górnikom uzyskiwać licencje na pracę w nielegalnych kopalniach, ale w zamian muszą wziąć na siebie odpowiedzialność za odbudowę siedlisk, mówi Amir Chiabana, lokalny urzędnik nadzorujący energetykę i zasoby mineralne.

Tematyka sięga od sadzenia drzew po gospodarkę odpadami. Jednak wielu jest sceptycznych wobec tej strategii – kwestionuje, czy górnicy rzeczywiście podejmą jakiekolwiek wysiłki, aby przywrócić środowisko. Słabe egzekwowanie prawa na wyspie oznacza, że ​​prawdopodobnie ujdzie im to na sucho.

„Wszyscy tutaj są górnikami cyny. Nie dbają o środowisko” – mówi Saria, która od czasu ataku nie wróciła do kopalni. Gdyby jego rodzinie zabrakło wody, pozostali członkowie zgłosiliby się na ochotnika.

Mówi, że ma szczęście, że żyje, ale boli ją, gdy porusza lewą ręką lub palcami.

„Czasami, gdy śpię, ataki wracają do mnie w snach” – mówi.

READ  Graham prosi Sąd Najwyższy o interwencję po orzeczeniu wyborczym

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *