Nowa stolica Indonezji mogłaby uwolnić swój potencjał morski

Gdy opadnie kurz po wyborach powszechnych w Indonezji w 2024 r., Prabowo Subianto i Gibran Rakabuming Raka zostali odpowiednio kolejnym prezydentem i wiceprezydentem. Były trzygwiazdkowy generał i syn obecnego prezydenta przyrzekł kontynuować ambitne projekty prezydenta Joko „Jokowi” Widodo w zakresie rozwoju gospodarczego i dotychczasowych projektów infrastrukturalnych, w tym przeniesienie stolicy administracyjnej z Dżakarty do Ibu Kota Nusantara (IKN) we wschodnim Kalimantanie.

Plan relokacji to nie tylko posunięcie polityczne mające na celu ochronę dziedzictwa prezydenta Jokowiego. Przy odrobinie względów strategicznych Prabowo mogłoby przekształcić nową stolicę i otaczający ją obszar morski w nowy regionalny – i globalny – ośrodek morski. Rząd planuje rozwój dwóch portów w pobliżu IKN. Kuala Samboja i MarangayuWesprze to rozwój logistyki i przemysłu na całym obszarze.

Aby wykorzystać potencjał IKN, Indonezja musi przedstawić zrównoważone podejście zarówno do swojej polityki bezpieczeństwa morskiego, jak i polityki gospodarczej, rozszerzając łączność poza swój archipelag i wykorzystując możliwości regionalne.

Oczekuje się, że w ciągu najbliższych pięciu lat swojej prezydentury Prabowo będzie rzutować na stanowisko polityczne i wpływ Indonezji na kwestie regionalne i globalne. Zrobi to poprzez połączenie polityki zagranicznej i dyplomacji obronnej, czerpiąc ze swoich doświadczeń jako ministra obrony.

Pochodzący ze środowiska wojskowego Prabowo realistycznie podchodzi do polityki zagranicznej i kwestii bezpieczeństwa. W przeciwieństwie do dwóch pozostałych kandydatów na prezydenta, retoryka kampanii i oficjalna wizja Prabowa kładły nacisk na kwestie morskie, ale skupiały się do wewnątrz. Należą do nich wezwania do samowystarczalności żywnościowej poprzez akwakulturę i rybołówstwo dalekomorskie, poprawę śródlądowej logistyki morskiej poprzez ulepszoną infrastrukturę portową, rozbudowę połączeń transportu morskiego i inwestowanie w morskie zasoby ludzkie. Wszystkie te stwierdzenia opierały się na ustanowieniu nowej stolicy jako centrum przyszłego rozwoju poza Jawą.

Wezwanie Prabowa do wzmocnienia suwerenności Indonezji jako państwa jednolitego było wyjątkowe. On wziął to morze Południowochińskie W trzeciej debacie kandydatów na prezydenta, która odbyła się 7 stycznia 2024 r., Indonezja nie przedstawiła strategii utrzymania pokoju i stabilności w regionie. Zamiast tego Prabowo podkreślił, że Indonezja musi zbudować silny potencjał morski w obliczu przyszłych problemów, które mogą pojawić się na całym archipelagu.

READ  Wzmocnienie więzi solidarnościowych w Indonezji

Silna pozycja obronności i bezpieczeństwa przyniesie korzyści przyszłej stolicy ze względu na bliskość sąsiadów Indonezji, a także drugi archipelagowy szlak morski – jeden z trzech archipelagowych szlaków morskich wyznaczonych dla międzynarodowej żeglugi morskiej. Na południowym krańcu tor wodny łączy się z Oceanem Indyjskim przez Cieśninę Lombok, natomiast jego północny koniec łączy się z Morzem Sulu i Oceanem Spokojnym. Jest to bardzo strategiczny morski szlak morski, ponieważ stanowi alternatywną trasę dla statków zbyt dużych, aby przepłynąć przez Cieśninę Malakka.

W dużej mierze usunięto obawy dotyczące bezpieczeństwa szlaku morskiego, zgłaszane przez grupy bojowników, takie jak Abu Sayyaf na Filipinach. Od podpisania Trójstronnej umowy o współpracy z 2017 r. Trójstronny Patrol Morski W wodach Sulu i Sulawesi pomiędzy Indonezją, Malezją i Filipinami gwałtownie spadła liczba przypadków napadów z bronią w ręku, porwań i terroryzmu morskiego. Ta praktyczna współpraca pokazuje zaangażowanie Indonezji w ochronę kluczowych połączeń morskich. Indonezja unowocześniła swój istniejący mechanizm patrolowania, włączając systemy dronów i satelitów w celu zwiększenia możliwości nadzoru.

Zarówno Prabowo, jak i Gibran Wyrazili swoje wsparcie Aby móc kontynuować nowy projekt inwestycyjny. Gibran wyraził swoje zaangażowanie we wspieranie transformacji gospodarczej Indonezji poprzez wykorzystanie najnowocześniejszych technologii w celu wzmocnienia pozycji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w kraju. Obydwa zobowiązali się do uczynienia IKN „super-węzłem” umożliwiającym wykorzystanie ekosystemu cyfrowego na rzecz rozwoju gospodarczego Indonezji.

Retoryka jest bardzo podobna do retoryki prezydenta Jokowiego, która uwzględnia jego dziedzictwo w postaci rozwoju gospodarki Indonezji i infrastruktury łączącej archipelag. Ale Prabowo odcisnęło swoje piętno na IKN, napędzając postęp w otaczającym regionie jako przedmurze gospodarki stolicy. Poczyniono już postępy w rozwoju Balikpapanu, który będzie głównym motorem biznesowym IKN ze względu na bliskość nowej stolicy. Makassar to nowy port Projekt będzie największym portem handlowym we wschodniej Indonezji.

READ  Minister docenił wyposażenie kardiologiczne Szpitala Komodo

Powstanie IKN nie było jedynie próbą przeniesienia stolicy administracyjnej z Jawy do Kalimantanu. Rozwinięty region IKN zwiększyłby ruch handlowy drugim archipelagowym szlakiem morskim, zwiększyłby zainteresowanie gospodarcze wschodnią Indonezją i zapewniłby alternatywną trasę łączącą oceany Indyjski i Pacyfik. chcieć Nowy prezydent Jeśli ta szansa zostanie pomyślnie wykorzystana, w środku Indo-Pacyfiku może powstać globalny węzeł morski.

Ten artykuł był pierwszy Opublikowany Na Forum Azji Wschodniej.

Klang Kembara S. Rajaratnam jest pracownikiem naukowym w Szkole Studiów Międzynarodowych (RSIS).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *