Indonezja: Zagrożone media studenckie

(Dżakarta) – Rząd Indonezji powinien wspierać wysiłki Krajowej Rady Prasowej na rzecz ochrony mediów uniwersyteckich i mediacji w sporach z władzami szkolnymi, poinformowała dziś organizacja Human Rights Watch. 22 maja 2023 r. ponad 150 dziennikarzy uniwersyteckich rozpocznie tygodniową konferencję w Solo w środkowej Jawie, aby omówić zastraszanie, ataki i przymusowe zamykanie mediów uniwersyteckich oraz potrzebę działań rządu.

„Studenci-dziennikarze w Indonezji spotykają się z nadużyciami, od zastraszania i cenzury po oskarżenia o zniesławienie i zamykanie redakcji, i są narażeni na ten atak na wolność prasy” – powiedział Bill Robertson, zastępca dyrektora ds. Azji w Human Rights Watch. „Rząd i Rada Dziennikarzy muszą ujawnić ten kryzys medialny i podjąć działania w celu ochrony i wsparcia tych studentów-dziennikarzy”.

W latach 2020-2021 Indonezyjskie Stowarzyszenie Prasy Studenckiej (Perhimbunan Pers Mahasiswa Indonesia) zgłosiło 48 przypadków, w których administratorzy uniwersytetów grozili lub zamykali media studenckie. 185 Nieprawidłowości dotyczące gazet kampusy w kraju. Nadużycia obejmują groźby, zastraszanie, napaści fizyczne, zamykanie mediów i wydalanie studentów z powodu ich pracy dziennikarskiej.

Większość indonezyjskich uniwersytetów ma co najmniej jedno medium studenckie, takie jak gazeta, czasopismo lub witryna z wiadomościami online, a wiele starszych uniwersytetów ma kilka. Niektóre stare studenckie organizacje prasowe wydają publikacje drukowane, w tym takie, które ukazują się nieprzerwanie od lat 60., natomiast stare i nowe wydawnictwa publikują swoje treści na stronach internetowych i korzystają z mediów społecznościowych.

Ustawa prasowa z 1999 rTo ustawione Rada Prasowa Jako mediator w sporach dotyczących zniesławienia definiuje organizację prasową jako podmiot medialny posiadający niezależny status prawny, taki jak spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, trust lub spółdzielnia. Jednak media studenckie działają w ramach oficjalnych kompetencji ich instytucji edukacyjnej, a co za tym idzie, Ministerstwa Edukacji w przypadku szkół nieislamskich i Ministerstwa Spraw Religijnych w przypadku szkół islamskich. Z tego powodu organy Rady Prasowej nie chronią mediów studenckich.

READ  Yellowstone Bison, 71-letnia kobieta z Pensylwanii, została zaatakowana po raz drugi w tym tygodniu, trzeci w ciągu miesiąca, mówi Park.

Podczas gdy studenckie organizacje medialne działają w ramach swoich uczelni, wiele mediów studenckich działa bardziej jak tradycyjne niezależne redakcje. To często prowadziło te organizacje do konfliktów z administracją uniwersytetu, ponieważ reporterzy studenccy odkrywają i zgłaszają nieprawidłowości, korupcję, niewłaściwe zachowanie seksualne i inne poważne problemy na ich uniwersytetach.

Pod Protokół ustaleń z 2017 r. między Radą Prasową a Policją Krajową, każde zgłoszenie domniemanego zniesławienia z udziałem mediów powinno być kierowane do Rady Prasowej. Policja Krajowa zgodziła się, że sprawy o zniesławienie mogą być wnoszone przeciwko mediom tylko wtedy, gdy skarżący zgłosił się już do Rady Prasowej. Taka mediacja Rady Prasowej odegrała ważną rolę w rozpatrywaniu takich skarg i ochronie wolności prasy.

Jednak sprawy karne o zniesławienie, w których biorą udział studenci-dziennikarze i publikacje, są rozpatrywane bezpośrednio przez lokalny posterunek policji, gdzie funkcjonariusze łatwo dają się nabrać wpływowym lokalnym elitom, które wywierają presję na publikacje studenckie.

Human Rights Watch powiedział, że Krajowa Rada Prasowa w Dżakarcie powinna współpracować z policją krajową, Ministerstwem Edukacji i Ministerstwem Wyznań, aby uzyskać zgodę na mediację we wszystkich kolegialnych sporach medialnych za pośrednictwem Rady Prasowej.

W marcu 2019 roku Uniwersytet Północnej Sumatry w Medan zamknął redakcję Suara USU po tym, jak lesbijska historia miłosna stała się wirusowa, nakazując 18 studentom-dziennikarzom dołączonym do strony z wiadomościami opuszczenie redakcji w ciągu 48 godzin. Studenci złożyli pozew przeciwko uczelni w lipcu 2019 roku, ale przegrali w listopadzie 2019 roku w Sądzie Administracyjnym Medan. W styczniu 2020 roku założyli Witryna z wiadomościami dyskursuDziałające poza strukturą kampusu, bez wsparcia finansowego.

W marcu 2022 roku Amban Islamic State Institute został zamknięty przechodzić Magazyn studencki nakazał ochronie kampusu uszczelnienie redakcji i przejęcie całego sprzętu po tym, jak oskarżył swoich reporterów i redaktorów o „zniesławienie” kampusu. Historia rozwścieczyła administrację, dokumentując głęboko niepokojącą sytuację bezkarności za napaść na tle seksualnym na kampusie oraz niepowodzenie kierownictwa uniwersytetu w rozwiązaniu tego problemu. Dwóch studentów-dziennikarzy zostało napadniętych przez pięć osób, które twierdziły, że są krewnymi zainteresowanego wykładowcy. Abideen Rahwarin, rektor Uniwersytetu, Dziewięciu innych studentów-dziennikarzy złożyło skargę na policję za zniesławienie.

READ  Program promocji CG ds. handlu, turystyki i inwestycji – biznes i finanse

przechodzić Badała konta napaści na tle seksualnym w kampusie przez pięć lat i przeprowadziła wywiady z 32 osobami, które przeżyły (27 studentek i 5 studentów). Po mediacji rektor uczelni zgodził się nie wnosić skargi o zniesławienie, ale wszystko zmienił przechodzić personel z innymi studentami.

W badaniu przeprowadzonym przez Indonezyjskie Stowarzyszenie Prasy Studenckiej najczęstszymi działaniami przeciwko mediom studenckim było zastraszanie i groźby ze strony rektorów uniwersytetów, administratorów i innych wpływowych osobistości na ich kampusach. Bardzo częstym żądaniem było ogólne usunięcie niektórych wiadomości ze studenckich serwisów informacyjnych. Od sierpnia 2021 r. zaangażowani są nawet wykładowcy uniwersyteccy Anhar AnsariKierownik Uniwersyteckich Wydawnictw Książkowych, poproszono Pary Strona z wiadomościami dla studentów na Uniwersytecie Ahmad Dahlan w Yogyakarcie usunęła artykuł o innym wykładowcy sprzedającym książkę, którą napisał na kampusie.

Dziennikarstwo studenckie ma w Indonezji długą historię. w tym wielu indonezyjskich założycieli Mohammed Hatta I Sudhan Szahrir, pierwszego wiceprezydenta i premiera Indonezji odpowiednio w latach czterdziestych XX wieku oraz studentów-dziennikarzy w Holandii w latach dwudziestych. Stowarzyszenie Dziennikarzy Studenckich ma co najmniej 400 członków z różnych uczelnianych instytucji medialnych na głównych wyspach Indonezji: Bali, Jawie, Sumatrze, Kalimantanie i Sulawesi. Niektóre inne wyspy mają swoje własne stowarzyszenia, podobnie jak wiele miast.

„Rząd Indonezji musi zapewnić studenckim liderom mediów sensowną odpowiedź na pilne problemy, które zidentyfikowali” – powiedział Robertson. „Główne agencje rządowe i Rada Prasowa powinny powołać grupę zadaniową i wypracować porozumienie w celu ochrony studentów-dziennikarzy i ich publikacji”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *